Hoe het avontuur begon …


We hebben in de (bijna) 5 maanden dat we hier in Spanje zijn al een aantal nieuwe vrienden gemaakt. Heel erg fijn en ook belangrijk, in een land waar alles nieuw en anders is. 

Het grappige is dat deze vrienden niets weten van onze voorgeschiedenis in een totaal ander leven. En dat geldt voor hen natuurlijk net zo goed, ook wij moeten hun verleden “nog leren kennen”. Vaak weet je de belangrijkste dingen ondertussen wel, van kinderen, evt. kleinkinderen en wat ze in Nederland of Belgie voor werk hebben gedaan. Leuk om elkaar op deze manier te leren kennen, en er is dus altijd voldoende gespreksstof.

Wat we wel merken is dat de nieuwe vrienden zonder honden, of met gewoon een of meer huishonden, het toch wel bijzonder vinden dat wij: 1. Zoveel honden hebben en 2. Dat we ons hele leven in Nederland erop hadden ingericht.

Men heeft geen idee van wie wij waren en wat voor leven wij hadden voor Spanje. Een leven vol hondendingen, zowel ons werk als onze vrije tijd bestond uit wedstrijden en evenementen.

Een paar keer hebben ze me dan ook gevraagd om mijn blogs “terug in de tijd” te maken. Oftewel, hoe wij in Nederland leefden, hoe onze plannen voor Spanje ontstonden en hoe anders het nu is. En dat vind ik een heel leuk idee!

Daarnaast kreeg ik de vraag van de nieuwe eigenares van Hondenschool Lingewaard, om een stukje te schrijven over het ontstaan van de hondenschool 22 jaar geleden en hoe het zich ontwikkeld heeft tot aan de verkoop. Dit om op de nieuwe website te plaatsen. 

Het gekke was, dat ik daar veel moeite mee had. Het opschrijven van 22 jaar in 1 enkele pagina, dat was wel even een dingetje. Het lukte me dan ook de eerste paar dagen gewoon niet. Een rollercoaster van emoties moest ik door voordat ik ook maar iets “op papier” kreeg. Want jeetje zeg, als ik er nu over nadenk, dan is er wel ontzettend veel gebeurd in die jaren en vooral het laatste jaar (Coronajaar) is het echt chaos geweest. Dat zal ook een van de redenen zijn dat ik nu nog steeds het idee heb dat ik hier in Spanje een lange vakantie heb…..

Dus, zonder een psycholoog nodig te hebben, lijkt het me ontzettend leuk om de komende blogs terug te gaan in het (nabije) verleden, en ons hele avontuur eens op te schrijven. Voor mij werkt dit denk ik goed om het ook nog eens bewust mee te maken, en voor jullie is het misschien leuk om te lezen, omdat er veel mensen zijn die absoluut geen idee hebben van ons “vorige” leven in Nederland.

Voor nu: we vinden steeds meer onze draai en rust hier in dit zalige land. Ook het weer is eindelijk zoals we hadden verwacht en gehoopt, rond de 25 graden en een heerlijk briesje. Vrijwel alles in en rond het huis is zo goed als klaar (al zijn er altijd wensen natuurlijk), de mooie nieuwe carport is geplaatst en het is nu wachten op de elektrische fietsen, zodat we ook op die manier de prachtige omgeving kunnen gaan verkennen.

Ik ben afgelopen week gestart met de “hondenschool”. Heel erg leuk, maar jemig, sommige termen in het engels vertalen, het levert hilarische momenten op. Een soort van hints, want wat is in godsnaam “tongelen” of hijgen in het engels….. dus ik beeld het uit, en mijn cursisten roepen wat het is, geweldig grappig….. Maar goed, de eerste lessen waren ontzettend leuk en vooral ook dankbaar en de cursisten waren enthousiast, en ik kwam vol positieve energie van het veld. Een goede keuze dus!

De noodtoestand hier in Spanje gaat er 9 mei vanaf, en we hopen eindelijk de grens met Murcia over te mogen, om daar de schitterende omgeving te kunnen verkennen. Om een beeld te geven: wij wonen ca 500 meter van de grens tussen Valencia en Murcia, en daar mogen we dus niet komen. We moeten dus altijd rekening houden met waar we gaan shoppen of naar toe willen, zodat we niet per ongeluk over de grens komen. Want de grens passeren zonder noodzaak, kan je een boete opleveren van 600 euro, en de controle is streng. We zijn een paar keer aangehouden hier, en toen hadden we gelukkig goede redenen (en moesten alleen naar huis, terwijl de politie nog in Valencia stond), maar het blijft wel een dingetje.

Murcia heeft veel rode rotsen

Het is echter een van de weinige echt vervelende maatregelen die hier nog gelden. De andere is de mondkapjesplicht. Wat een drama…. Helemaal nu het warmer wordt en je boodschappen moet doen met dat ding op je hoofd is echt vreselijk. Hier moet je ook een mondkapje dragen op straat, zelfs eigenlijk bij wandelingen in de natuur en op het strand. Wij komen echter best vaak politie tegen met wandelen en dragen dan geen mondkapje, en gelukkig wordt er nooit iets van gezegd …

Verder zijn de maatregelen hier steeds minder streng. Je mag bezoek ontvangen (max 3 gezinnen), je mag uit eten (met max 6 mensen aan tafel) en de winkels zijn hier gewoon tot 22 uur open.

Carl heeft deze week zijn eerste enting gehad en ik hoop dat ook ik snel aan de beurt ben. Dat gaat hier ook allemaal behoorlijk soepel, want wij, als recente inwoners, hadden eigenlijk niet verwacht dat we keurig zouden worden opgeroepen, maar dat is dus wel het geval. Je wordt hier gewoon gebeld. Daar kan de Nederlandse regering nog iets van leren denk ik.

Dat was het voor deze keer. Volgende blog wordt dus een stukje (recente) geschiedenis. Veel leesplezier allemaal (en ontzettend fijn dat ik zoveel leuke reacties krijg en dat jullie mijn blogs waarderen!!!)

6 reacties op “Hoe het avontuur begon …”

  1. Gelukkig is inmiddels besloten dat mondkapjes tijdens sporten (wandelen in de natuur lijkt me ook sport) en op het strand niet meer hoeven als je met iemand uit het eigen gezin samen bent. En hoewel de Comunidad Valenciana zondag de grenzen opent, wil onze López Midas van Murcia nog twee tot drie weken wachten. Dan is het grootste deel van de 60-plus sets gevaccineerd en dus veilig, is zijn redenering. Schieten we dus voor nu nog niks mee op, aan beide kanten. Wij mogen er niet uit, jullie niet er in.

  2. Jouw verhalen zijn prachtig. Ik kan er van genieten, ben zelf ook vaak op vakantie geweest in spanje altijd leuk. Blijf genieten en succes met de hondenschool.
    Nu maar wachten op je spannende verhalen van vroeger, ik kijk er naar uit.

    Grtjs geniet en blijf gezond.

  3. Gelukkig hebben we hier ook versoepelingen en zodoende iets meer vrijheid, maar hoop dat jullie snel weer verder kunnen ontdekken.
    Geniet van het mooie weer Ennuh stuur een beetje deze kant op!
    Groetjes Daan

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *